در سال 2024، هوش مصنوعی در دنیای هنرهای تجسمی و طراحی گرافیک به یک ابزار تحولآفرین تبدیل شد. طراحان گرافیک و هنرمندان از سیستمهای مبتنی بر هوش مصنوعی برای خلق آثار هنری جدید استفاده کردند و توانستند با استفاده از الگوریتمهای پیشرفته، طرحها و تصاویر هنری را به شکلی خلاقانه و نوآورانه تولید کنند. این فناوری به هنرمندان این امکان را داد تا با شبیهسازی و ترکیب سبکهای مختلف هنری، آثار جذاب و بینظیری را خلق کنند.
آیا با راهاندازی کانال تلگرام برای انتشار فیلمهای معرفیشده توسط نت باز 360 موافق هستید؟
یکی از مهمترین پیشرفتها در این زمینه، استفاده از هوش مصنوعی برای طراحی لوگوها و آرمهای برند بود. سیستمهای مبتنی بر AI قادر بودند با تجزیه و تحلیل دادههای برند و نیازهای مشتری، طرحهای گرافیکی منحصر به فردی را پیشنهاد دهند که هم با هویت برند همخوانی داشته باشد و هم از نظر بصری جذاب و متفاوت باشد. این امر به طراحان و شرکتها کمک کرد تا روند طراحی را تسریع کرده و در عین حال کیفیت کار را افزایش دهند.
در عین حال، ورود هوش مصنوعی به دنیای هنرهای تجسمی و طراحی گرافیک سوالات جدیدی در مورد مفهوم خلاقیت و مالکیت آثار هنری به وجود آورد. برخی از هنرمندان و منتقدان نگران بودند که استفاده از هوش مصنوعی ممکن است منجر به کاهش ارزش هنر انسانی و از بین رفتن حس اصالت در آثار هنری شود. در پاسخ به این نگرانیها، برخی از کشورها و سازمانهای هنری شروع به وضع قوانینی برای حفاظت از حقوق هنرمندان انسانی در برابر تکنولوژیهای هوش مصنوعی کردند.
